Osiemset dwadzieścia sześć dni

"Nawet jeśli nie tu

w tysiącach miejsc

znajdziemy się znów

między nocą a dniem

na dnie naszych serc
tysiące miejsc"*

Miałaś nie tęsknić, miałaś już nie śnić, powtarzam sobie codziennie, o wschodzie i zachodzie. Tęskniłam, śniłam. Przez osiemset dwadzieścia sześć dni błądziłam pomiędzy światem Tęsknoty a Snu, łudząc się naiwnie, że znajdę Cię pośród bladego księżyca oraz migoczących gwiazd.

Nie znalazłam.

Zapominam zapach Twojej skóry, zacierają się ślady wspomnień. Odchodzi zmysłów gra pod wyobraźnią Twojego dotyku i zarys cichych słów, które wypowiadałeś przy mej skórze. 

Odchodzisz, usuwasz się w cień, wciąż szepcząc o powrocie w snach. Nie wrócisz; nie powrócisz. 

Usypiam wraz z Twoją obietnicą, wciąż tęskniąc. Wciąż śniąc.

[*Ada Szulc]